આ ઉપાય કરવાથી અશુભ ગ્રહનોની દશા પણ થઈ જાય છે શુભ,જીવનમાં આવે છે નવી ઊંચાઈઓ……

આ ઉપાયો કરો છો, તો તમારું ભાગ્ય ચપટીમાં બદલાઈ જશે, અશુભ ગ્રહો પણ ધનાઢય બનાવશે.જ્યોતિષ શાસ્ત્ર અનુસાર, સૌરમંડળમાં હાજર નવા ગ્રહો અનુસાર વ્યક્તિનું શરીર સંચાલિત થાય છે અને આપણા ગ્રંથોમાં આ ગ્રહોના દોષોને દૂર કરવા માટે ઘણા ઉપાયો કરવામાં આવ્યા છે, પરંતુ આ બધા સિવાય કેટલાક સામાન્ય કારણો છે જે આપણા ગ્રહો માટે જવાબદાર છે. અશુભ કારણોને લીધે, વ્યક્તિને પૈસાની ખોટ, શારીરિક અને માનસિક રોગો, બાળકોની પ્રાપ્તિમાં અવરોધ, નોકરીમાં મુશ્કેલી, ધંધામાં ખોટ વગેરે સમસ્યાઓનો સામનો કરવો પડે છે.

Advertisement

આજે અમે તમને આવા જ કેટલાક સામાન્ય કારણો વિશે જણાવવા જઈ રહ્યા છીએ, જે તમારા ગ્રહોની અશુભિને દૂર કરી શકે છે.પ્રથમ વસ્તુ એ છે કે આ વિશ્વમાં બધા જીવો ભગવાનના રૂપમાં છે, તેથી કોઈને પણ હાનિ કે નુકસાન પહોંચાડવું જોઈએ નહીં.ઘરના વૃદ્ધ વડીલોને ક્યારેય દુખ પહોંચાડવું જોઈએ નહીં, તેઓનો હંમેશા આદર કરવો જોઈએ, કારણ કે તેમના અપમાન દ્વારા સૂર્ય ભગવાનનું અપમાન કરવામાં આવે છે અને અશુભ પરિણામ આપે છે.

ચંદ્ર ગ્રહનું અશુભ પરિણામ ઘરે વૃદ્ધ મહિલા જેવી કે દાદી, દાદી, માતા અને કોઈના સામાનને બળજબરીથી છીનવી લેવાથી દુખ આપણા જીવન પર પડે છે.પુત્રીઓ, બહેન, પત્ની, કાકી, અને માસૂકાઓને દુખ પોહચડવાને કારણે બુધ ગ્રહ ક્રોધિત છે અને અશુભ પરિણામ આપે છે.પિતા, દાદા, ગુરુ અને રૂષિ તપસ્વીઓની ઉપહાસ અને અપમાન કરવાને કારણે ગુરુ ગ્રહ ગુસ્સે થાય છે અને અશુભ ફળ આપે છે.

શુક્ર તેના જીવન સાથીને ઇજા પહોંચાડીને, ફાટેલા જૂના કપડા પહેરીને અને બીજી સ્ત્રી સાથે સંબંધ બાંધીને વતનને મુશ્કેલી આપે છે.કાકા સાથે લડવું, ભાડાનું મકાન ખાલી કરવું નહીં અને દવાઓનું સેવન ન કરવું, શનિને અસમર્થ બનાવે છે અને વતની જીવનમાં પીડાય છે.

રાહુ ગ્રહોના લોકો પર નકારાત્મક અસર પડે છે જેઓ મોટા ભાઇનું અપમાન કરે છે અને સાપેરોને મુશ્કેલી આપે છે.કેતુ ગ્રહની ભત્રીજી અને ભત્રીજાને ત્રાસ આપવા, મંદિર કે કોઈ ધાર્મિક સ્થળને નષ્ટ કરવા, કૂતરાને મારી નાખવા, દાવો માં ખોટી સાક્ષી આપવા પર ખરાબ અસર પડે છે, અને વતનીને જીવનમાં ભોગવવું પડે છે.નવગ્રહોને શુભ રાખવા માટેના આ કેટલાક સામાન્ય કારણો છે, જેને જો આપણે અવગણીએ તો આપણું જીવન દર્દથી ભરેલું છે અને જો આપણે આ બાબતોને આપણા જીવનમાં રાખીશું તો જીવન ખુશીઓથી ભરેલું છે.

એમાં સાથિયા અને દીવડા શબ્દનો ઉલ્લેખ છે. આ બન્ને પ્રચલિત મંગલ પ્રતીક છે. દિવાળી અને નૂતન વર્ષના શુભ પર્વમાં ઘરના પ્રવેશદ્વારે સંધ્યા ટાણે અને વહેલી સવારે દીવડા (દીવા, દીપ કે દીપક) પ્રગટાવેલા જોવા મળશે. બારણા પર લાલ કંકુથી સાથિયો (સ્વસ્તિક) દોર્યો હશે. અવનવી ભાતની રંગોળી અને બારણા પર લટકાવેલા કળાત્મક તોરણમાં પણ સાથિયો જોવા મળશે તો શ્રી શારદાજી (ચોપડા) પૂજન વખતે ચોપડામાં કંકુથી સ્વસ્તિક દોરીને સ્વસ્તિશ્રી લખવામાં આવશે.

આ બન્ને પ્રતીક આપણા જીવનના અનેક શુભ પ્રસંગ સાથે સંકળાયેલાં છે. હિંદુ શાસ્ત્રો મુજબ સ્વસ્તિક એ હકારાત્મક ઊર્જા આપતું મંગલ અને કલ્યાણકારી પ્રતીક છે તો દીવડો પ્રકાશ અને જ્ઞાનનું પ્રતીક છે. એ ઉપરાંત, કુંભ (કળશ), આસોપાલવ, તુલસી, શ્રીફળ, વગેરે પણ શુભ પ્રતીક છે. એ જ રીતે ધ્વજા, મધ, દહીં, ગોળ, અશ્ર્વ, હાથી, કમળ,
કંકુ, ચંદન, શેરડી, ધરોનું ઘાસ, કુમારિકા, પનિહારી, ઘંટનાદ તેમ જ અમુક ફળ, વાજિંત્ર અને કેટલાંક પક્ષીના ધ્વનિને પણ મંગલકારી કે શુકનિયાળ માનવામાં આવે છે.

મંગલ (મંગળ) એટલે પવિત્ર કે શુભ. મંગલ એટલે સંસારથી પાર ઉતારે, વિઘ્નનો નાશ થાય અને પ્રસન્નતા પ્રગટે એ. આપણે ત્યાં મંગલ કે શુભ ભાવોને ચિત્ર, આકૃતિ, પ્રતીક, પદાર્થ, દ્રવ્ય દ્વારા રજૂ કરવાની પ્રચલિત પરંપરા છે, જે આજે પણ ટકી રહી છે.આપણાં શાસ્ત્રોમાં વિધાન છે કે દુષ્ટ-અશુભ તત્ત્વોને ખાળવા અને શુભત્વ પામવા અનેક લોકો જુદાં જુદાં શુભ પ્રતીકો ઉપયોગમાં લે છે. એમાં શ્રદ્ધા-આસ્થા દાખવે છે.

નવા ઘર-વેપાર-પ્રવૃત્તિસ્થાનનાં,ખાતમુહૂર્ત-શિલાન્યાસવાસ્તુપૂજન, સગાઈ, લગ્ન, શિક્ષણ-નોકરી-વેપાર આરંભ, દીકરીને સાસરિયે વિદાય, વગેરે કાર્ય સરળ અને નિર્વિઘ્ને પાર પડે એ માટે શુભ મુહૂર્ત કે સારા ચોઘડિયામાં શ‚ કરવામાં આવે છે. ઘણા શુભ કે મંગલમાં ગલિક પ્રસંગે ઘરના દ્વાર પર આસોપાલવનું તોરણ બાંધવામાં આવે છે.અમુક શુભ અવસરે દરેક વ્યક્તિના કપાળ પર કંકુનો ચાંલ્લો થાય છે.અમદાવાદના જાણીતા આર્કિટેક્ટ અને વાસ્તુ નિષ્ણાત મયંક રાવલના મતે કપાળમાં કંકુ તિલક મનોબળ માટે ઉત્તમ છે. ચંદન તિલકથી મનની શાંતિ અને કેસર તિલકથી વેપારમાં સમૃદ્ધિ મળે છે.

‘મંગલ પ્રતીકો સંસ્કૃતિનો વિકાસ સૂચવે છે. એમાંથી અનેક ચિહ્ન ધાર્મિક પ્રતીક તરીકે પ્રચલિત થયાં છે. ઘણાં મંગલ પ્રતીકો સાથે દંતકથા કે દૃષ્ટાંતો સંકળાયેલાં છે. પ્રતીકોનો સંબંધ સંજ્ઞા અને સૂત્ર સાથે પણ રહેલો છે. પ્રતીકો ભાવ અને અર્થ એમ બન્નેને સાંકળે છે.’

સાહિત્ય એકેડેમી એવૉર્ડ વિજેતા અને દોઢસોથી વધુ પુસ્તકના લેખક એવા હસુભાઈ યાજ્ઞિક કહે છે કે વિશ્ર્વની ઉત્પત્તિ ધ્વનિથી થઈ. ઓમ (ઓમકાર) ધ્વનિનું પ્રતીક છે. હિંદુ, જૈન, વગેરે ધર્મમાં ઓમનું ચિહ્ન તથા અનેક પ્રતીકો, દ્રવ્યો, વગેરેનો વ્યાપક ઉપયોગ થાય છે.

એમાં કંકુથી શ્રી સવા, શ્રી લાભ, શ્રી શુભ જેવું લેખન એ સંખ્યાત્મક મંગલ ગણાય છે. શ્રી સવા એ ધન-સંપત્તિની વૃદ્ધિ સૂચવે છે. શ્રીફળ, ચાંદીની મુદ્રા, ચોખા, વગેરે મંગલ પદાર્થ છે. શ્રીફળ બલિદાનનું પ્રતીક છે. ચાંદીના સિક્કા પર દેવ-દેવીની છાપ કે યંત્ર અંકિત કર્યાં હોય તો શુભ ગણાય છે. ચોખા પવિત્ર અને નિર્દોષ ધાન્ય છે. કપાળ પર કંકુ તિલક પછી ચોખા લગાવવાનું આ કારણ છે. અમુક પૂજાવિધિમાં ચોખા વપરાય છે, જ્યારે તુલસી, આસોપાલવ અને પીપળો પ્રકૃતિજન્ય પ્રતીક છે. તુલસી પવિત્ર દિવ્ય ઔષધિ છે, આસોપાલવ માંગલિક છે તો પીપળો પિતૃવિધિ
સાથે સંકળાયેલો છે.

શુભ પ્રતીકો પ્રત્યે લોકઆસ્થાને કારણે સ્વસ્તિક, દીવડો, કળશ કે આસોપાલવનાં પાન આપણને નકશીકામ, શિલ્પ, આભૂષણ, ભરતગૂંથણ, ચિત્ર, સુશોભનકળામાં જોવા મળે. ગુજરાત રાજ્યના સ્થાપનાની સુવર્ણજયંતી ઉજવણીના લોગોમાં પાન અને શ્રીફળ સાથે કળાત્મક કળશને સ્થાન મળ્યું હતું.

અમદાવાદના નામાંકિત ઓરા રીડર ડૉ. અમરેશ મહેતા કહે છે કે બારણા પર કંકુથી શ્રી લાભ અને શ્રી શુભ લખવાની તથા સ્વસ્તિક દોરવાની પરંપરા છે. એનું હકારાત્મક પરિણામ જોવા મળે છે. દક્ષિણાભિમુખ દ્વાર પર કંકુથી શ્રી લાભ અને શ્રી શુભ લખ્યું હોય તો વિશેષ ફળદાયી બને છે.

વાસ્તુ નિષ્ણાત મયંક રાવલ કહે છે કે વાસ્તુશાસ્ત્ર કુદરતને વિશેષ પ્રાધાન્ય આપે છે, જેમાં આસોપાલવનું તોરણ સકારાત્મક ઊર્જા આપે છે. એ જ રીતે ઈશાન દિશામાં કમળનું ફૂલ તેમ જ અગ્નિ, નૈર્ઋત્ય અને વાયવ્ય
દિશામાં અનુક્રમે ચંદન, નાળિયેર અને બીલીપત્ર શુભ ગણાય છે.

જૈન, બૌદ્ધ, વગેરે ધર્મગ્રંથોમાં પણ શુભ કે મંગલકારી પ્રતીકોનો ઉલ્લેખ જોવા મળે છે. જૈન ધર્મમાં આઠ માંગલિક પ્રતીક દર્શાવ્યાં છે, જેને અષ્ટમંગલ કહે છે. એમાં અષ્ટ એટલે આઠ અને મંગલ એટલે શુભ, પવિત્ર, વિઘ્ન (અશુભ) વિનાશક, સુખ-સમૃદ્ધિ કે પુણ્યનો વિસ્તારક. આઠ પ્રતીકમાં સ્વસ્તિક, શ્રીવત્સ, નંદ્યાવર્ત, વર્ધમાનક, ભદ્રાસન, પૂર્ણ
કળશ, મીનયુગલ અને દર્પણનો સમાવેશ થાય છે. સ્વસ્તિક અને નંદ્યાવર્ત આકૃતિ મંગલ છે. શ્રીવત્સ ચિહ્ન મંગલ છે. વર્ધમાનક, ભદ્રાસન, પૂર્ણ કળશ અને દર્પણ એ વસ્તુ મંગલ છે તો મીનયુગલ જીવ મંગલ છે.શ્ર્વેતાંબર જૈનઆચાર્ય,કલ્યાણબોધિસૂરીશ્ર્વરજી મહારાજ સાહેબ કહે છે કે વિશ્ર્વની અગણિત ચીજોમાં જે આઠ વસ્તુ શ્રેષ્ઠ મંગલ તરીકે સર્વમાન્ય  પ્રસ્થાપિત થઈ છે એ અષ્ટમંગલ છે.

અષ્ટમંગલ અંદાજે બે હજાર વર્ષ પૂર્વેના મથુરાના જૈન આયાગપટ્ટો, ગ્રંથો, જૈન આગમ ગ્રંથો ઉપરાંત અમુક હસ્તપ્રતો, શિલ્પો, ચિત્રો, વગેરેમાં જોવા મળે છે. ગુજરાતમાં આવેલા કુંભારિયાના વિખ્યાત શાંતિનાથભગવાનના પ્રાચીન જિનાલય (દેરાસર)ની દ્વારસાખ પર અષ્ટમંગલ છે. બૌદ્ધધર્મીઓ પણ અષ્ટમંગલને પવિત્ર માને છે. અષ્ટમંગલને તિબેટિયન ભાષામાં તશી તાગ ગ્યાય કહે છે. બૌદ્ધ ધર્મનાં આઠ પ્રતીકમાં શ્ર્વેત શંખ,કીમતી છત્ર, ધ્વજા, મીનયુગલ, ધર્મચક્ર, શ્રીવત્સ, પદ્મકમળ અને સુવર્ણ કળશ હોય છે.

શ્ર્વેતાંબર જૈન સાધુ-સાધ્વીના પવિત્ર ઉપકરણ ઓઘા (રજોહરણ)માં મંગલસ્વ‚પે અષ્ટમંગલ આલેખવાની પરંપરા છે. જૈનો દેરાસરમાં પાટલા પર ચોખા (અક્ષત)થી અષ્ટમંગલ આલેખે (દોરે) છે તેમ જ અષ્ટમંગલને પવિત્ર માનતા હોવાથી ઘરના દ્વારના બારસાખ પર અષ્ટમંગલની ફોટો ફ્રેમ, સ્ટિકર કે પટ્ટી મૂકે છે. આવી વિશેષતા ધરાવતા અષ્ટમંગલ વિશે એક જૈન મુનિએ ભારે જહેમતથી ગ્રંથ તૈયાર કર્યો છે. એમનું નામ મુનિ સૌમ્યરત્નવિજય.

Advertisement